Çocukken Lüks Sandığımız 15 Şey
Çocukken Lüks Sandığımız 15 Şey
Bir zamanlar bazı eşyalar, küçük ayrıcalıklar ve ailece yaşanan sıradan anlar gözümüzde kocaman bir zenginlik işaretiydi. Bugün dönüp bakınca neden bu kadar heyecanlandığımızı daha iyi anlıyoruz.
Küçük Şeylerin Büyük Mutluluk Olduğu Zamanlar
Çocukken zenginliğin ölçüsünü pek bilmezdik. Bazen bir arkadaşımızın evindeki bilgisayar, bazen televizyonun karşısına yerleştirilmiş oyun konsolu, bazen de markette gözümüzün takıldığı pahalı bir çikolata bize ulaşılması zor bir dünya gibi görünürdü.
Üstelik o yıllarda her evin imkanı aynı değildi. Bir aile için sıradan olan eşya, başka bir çocuk için aylarca hayali kurulan bir şey olabiliyordu. Bu yüzden aşağıdaki anılar herkese aynı şekilde tanıdık gelmeyebilir. Ama özellikle 90'larda ve 2000'lerin başında büyüyenlerin birçoğu, bu küçük heyecanlardan en az birkaçını hatırlayacaktır.
İşte çocuk gözümüzde lüks sayılan, yıllar sonra gülümseyerek hatırladığımız 15 şey.
Evde Bilgisayar Olması
Mahallede evinde bilgisayar olan bir arkadaşın varsa onun evine gitmek başlı başına bir etkinlikti. Bilgisayar masası, kocaman monitör, klavyenin sesi ve ekranda açılan oyunlar başka bir dünyanın kapısı gibiydi.
Bilgisayarı olmayan çocuklar için Paint'te resim çizmek bile eğlenceliydi. Bilgisayar sahibi arkadaşın oyunu açmasını beklerken ekranın başına toplanmak, sıranın bize gelmesini sabırsızlıkla izlemek o dönemin tanıdık sahnelerindendi.
Odanda Sana Ait Bir Televizyon Bulunması
Salon televizyonu ailece kullanılan bir eşyaydı. Hangi kanalın açılacağına çoğu zaman büyükler karar verirdi. Bu yüzden odasında küçük de olsa kendi televizyonu olan çocuk, arkadaşlarının gözünde oldukça şanslıydı.
İstediğin çizgi filmi izleyebilmek, kumandayı kimseyle paylaşmamak ve akşam odanda televizyon açabilmek neredeyse özel bir ayrıcalık gibi görünürdü. Üstelik televizyonun yeni veya büyük olması da gerekmiyordu; sana ait olması yeterliydi.
PlayStation Sahibi Olmak
Oyun konsolu olan evlerin çocuklar arasında ayrı bir yeri vardı. Özellikle PlayStation 1 ve PlayStation 2 döneminde arkadaşlarla toplanıp oyun oynamak, hafta sonunun en güzel planlarından biriydi.
Herkesin kendi konsolu olmadığı için bazen tek bir kolu sırayla kullanır, bazen de kazananın oyuna devam ettiği kurallar koyardık. Bir arkadaşın evinde konsol bulunması, o evin buluşma noktası olması için yeterliydi.
Okula Tekerlekli Çantayla Gitmek
Bir dönem tekerlekli okul çantaları oldukça dikkat çekiciydi. Çantayı sırtında taşımak yerine çekerek yürümek, özellikle ağır kitaplarla okula giden çocuklara çok cazip gelirdi.
Koridorda çıkardığı ses, uzayan tutma kolu ve farklı tasarımlarıyla bu çantalar sıradan okul malzemelerinden daha özel görünürdü. Gerçi merdiven çıkarken işin pek de kolay olmadığı sonradan anlaşılırdı.
Beslenme Çantasında Hazır Meyve Suyu ve Paketli Kek Bulunması
Beslenme saatinde evden getirilen yiyeceklerin yanında küçük kutu meyve suyu, paketli kek veya çikolatalı bir atıştırmalık görmek bazı çocuklar için günün sürpriziydi.
Özellikle pipeti kutuya takıp içilen meyve suları, açılmayı bekleyen ambalajlar ve arkadaşlarla yapılan küçük takaslar okul anılarının parçasıydı. O zamanlar önemli olan ürünün fiyatından çok, beslenme çantasından çıkan sürprizdi.
Evde Sınırsız İnternet Olduğunu Düşünmek
İnternetin her evde bulunmadığı yıllarda bağlantı kurabilmek bile ayrıcalıktı. Telefon hattından internete bağlanılan dönemlerde bağlantının uzun sürmesi, ev telefonunun meşgul kalması ve yavaş açılan sayfalar oldukça tanıdıktı.
Daha sonra ADSL bağlantılar yaygınlaşınca internete daha rahat erişebilmek çocuklar için büyük bir değişimdi. İstediğin zaman oyun sitesine girmek veya bir video izlemek bugünkü kadar sıradan değildi.
Doğum Gününü Oyun Salonunda Kutlamak
Evde pasta kesmek güzel bir şeydi ama doğum günü için özel bir oyun alanına, eğlence merkezine veya çocuklara yönelik bir mekana gitmek bambaşka görünürdü.
Arkadaşlarınla birlikte oyun oynamak, topluca fotoğraf çektirmek ve eve küçük hediyelerle dönmek günlerce konuşulabilecek bir anıya dönüşürdü. Her çocuk böyle bir kutlama yapamasa da davetli olmak bile heyecan verirdi.
Uzaktan Kumandalı Araba Sahibi Olmak
Oyuncak arabalarımız vardı ama uzaktan kumandalı bir araba farklıydı. Kumandadaki düğmeye basınca hareket etmesi, sağa sola dönebilmesi ve kendi kendine gidiyormuş gibi görünmesi büyüleyiciydi.
Üstelik her model aynı değildi. Bazılarının kablolu kumandası vardı, bazıları pille çalışırdı. Piller zayıfladığında arabanın yavaşlaması, heyecanın ortasında yaşanan küçük bir hayal kırıklığıydı.
Market Alışverişinde İstediğin Çikolatayı Seçebilmek
Çocukken market raflarının önünde uzun uzun beklemek, hangisini alacağımıza karar verememek çok tanıdık bir durumdu. Bazı çikolatalar günlük harçlıkla kolayca alınırken bazıları özel bir günün ödülü gibi görünürdü.
Ailemiz "Bir tane seç" dediğinde en büyük, en renkli veya en merak ettiğimiz ürüne yönelirdik. Bazen sırf ambalajı güzel diye seçtiğimiz bir çikolata bile günün mutluluğuna dönüşürdü.
Okulda Çok Bölmeli, Dolu Bir Kalem Kutu Kullanmak
İçinden cetvel, silgi, kalemtıraş ve çeşit çeşit kalem çıkan çok bölmeli kalem kutular çocuk gözünde oldukça etkileyiciydi. Özellikle düğmesine basınca kapağı açılan veya gizli bölmesi bulunan modeller ilgi toplardı.
Oysa çoğu zaman birkaç kurşun kalem ve bir silgi bütün işlerimizi görürdü. Yine de rengarenk kalemlerin düzenli biçimde yerleştirildiği bir kutuya sahip olmak ayrı bir mutluluktu.
Evde DVD Oynatıcı ve Film Arşivi Bulunması
VCD ve DVD oynatıcıların yaygın olduğu dönemde evde film koleksiyonu bulunması çok havalı görünürdü. Raflara dizilmiş kutular, film seçme telaşı ve akşam herkesin televizyon karşısında toplanması küçük bir sinema deneyimiydi.
Bazen film açılmaz, disk temizlenir ve yeniden denenirdi. Ama bütün bu uğraşın sonunda sevdiğimiz filmi izleyebilmek, özellikle hafta sonları için başlı başına bir etkinlikti.
Markalı Spor Ayakkabı Giymek
Çocukken bazı ayakkabıların yalnızca görünüşü bile çok etkileyiciydi. Özellikle televizyonda veya sporcuların üzerinde gördüğümüz markalı modeller, okul bahçesinde dikkat çekebiliyordu.
Yeni ayakkabının ilk gün kirlenmemesine çalışmak, teneffüste dikkatli yürümek ve arkadaşların fark etmesini beklemek unutulmaz ayrıntılardandı. Bugün düşününce asıl değerli olanın ayakkabıdan çok o heyecan olduğunu fark ediyoruz.
Ailece Uçağa Binerek Tatile Gitmek
Çocukluğunda çoğunlukla otobüs veya otomobille seyahat eden biri için uçağa binmek büyük bir olaydı. Havaalanına gitmek, biniş kartı almak, pencereden bulutları izlemek ve kemer takmak bile ayrı bir maceraydı.
Bir arkadaşın tatilde uçağa bindiğini anlatması, bazen gittiği yerden daha ilgi çekici olabiliyordu. Çünkü çocuk gözünde yolculuğun kendisi de tatilin bir parçasıydı.
Kendine Ait Bir Cep Telefonunun Olması
İlk cep telefonlarının yaygınlaştığı yıllarda çocukların kendi telefonuna sahip olması her evde alışılmış bir durum değildi. Renkli ekran, polifonik zil sesi veya kameralı telefon gibi özellikler ayrıca konuşulurdu.
Telefonun menüsünü karıştırmak, duvar kağıdını değiştirmek, oyun oynamak ve zil sesi seçmek uzun süre eğlendirebilirdi. Özellikle ilk telefonunu alan bir çocuk için cihaz, yalnızca iletişim aracı değil, büyüdüğünün işareti gibi görünürdü.
Bayramda Yepyeni Kıyafetlerle Dışarı Çıkmak
Belki de çocukken lüks sandığımız şeylerin en güzeli buydu. Bayramdan önce alınan yeni ayakkabılar, özenle katlanan kıyafetler ve sabah erkenden hazırlanmanın heyecanı başka hiçbir şeye benzemezdi.
Bazen kıyafetlerimizi bayramdan birkaç gün önce tekrar tekrar çıkarıp bakardık. Yeni ayakkabının kutusu bile odada özel bir yere konurdu. Bayram sabahı geldiğinde kendimizi olduğumuzdan biraz daha büyük ve önemli hissederdik.
Aslında Lüks Olan Eşyalar Değil, O Heyecandı
Çocukken sahip olamadığımız şeyleri bazen olduğundan daha büyük görürdük. Bir bilgisayar, bir oyuncak veya yeni bir ayakkabı bize dünyanın en önemli şeyi gibi gelebilirdi. Çünkü o yıllarda beklentilerimiz küçüktü ama heyecanımız büyüktü.
Bugün bu eşyaların çoğuna ulaşmak daha kolay olabilir. Yine de hiçbirinin verdiği his, çocukken ilk kez gördüğümüz andaki kadar güçlü olmayabilir. Nostaljiyi özel yapan da biraz bu: Eşyaların kendisini değil, onların etrafında biriken anıları hatırlamak.
Sıkça Sorulan Sorular
90'larda çocukların en çok özendiği eşyalar nelerdi?
Ev bilgisayarları, oyun konsolları, uzaktan kumandalı oyuncaklar, özel kalem kutuları ve bazı elektronik cihazlar birçok çocuk için dikkat çekiciydi. Ancak ailelerin ekonomik koşullarına göre bu deneyimler farklılık gösteriyordu.
2000'li yılların başında çocukluk neden farklıydı?
İnternet ve cep telefonları yaygınlaşma sürecindeydi. Çocukların bir kısmı dijital oyunlarla tanışırken mahalle oyunları, televizyon programları ve fiziksel oyuncaklar da günlük yaşamda önemli yer tutuyordu.
Nostaljik eşyalar neden bize bu kadar değerli geliyor?
Çocuklukta yaşanan ilk deneyimler, aile ve arkadaşlarla paylaşılan anılarla birleştiğinde güçlü duygusal çağrışımlar oluşturabilir. Bu nedenle sıradan bir eşya bile geçmişteki güzel bir dönemi hatırlatabilir.
Yorumlar
Yorum Gönder